Min of meer bij toeval kwam ik bij Cathy terecht als proefpersoon om een nieuwe techniek voor ontharen te demonstreren in een opleidingsinstituut voor schoonheidsspecialisten. Ik had een flinke overbeharing op mijn gezicht en epileerde dat dagelijks. Een permanente verwijdering klonk mij als muziek in de oren.
Doordat ik dagelijks epileerde had ik er geen erg in hoe erg het met de overbeharing was. Ik ging ervan uit dat het haar zo snel groeide en het daarom steeds dezelfde haren waren die ik weghaalde. Nu moest ik het laten groeien om het te kunnen laten behandelen. Het eerste halfjaar iedere week. En een week was voor mij amper vol te houden want het haar groeide letterlijk als paddenstoelen uit de grond. Ik kon niet geloven dat dit steeds weer andere haren waren en had vaak het gevoel dat er niets gebeurde. Geduldig legde Cathy elke keer weer uit hoe de haarcyclus werkt en hoeveel haarfollikels er wel op een vierkante centimeter groeien.

Ik leerde over de slaapstand en de wakkere periode waarin haren groeien. De verwachting was 60 tot 80 uur behandeling voor een vrouwenbaard. Brrr ik rilde van het woord. Niemand die ooit iets gezien had en nu liep ik toch voor mijn gevoel met een snor en een kin vol stoppels rond, waarvan iedereen wel zou denken waarom ik mij in hemelsnaam zo slecht verzorgde. De realiteit was vast veel minder erg maar dit was zoals ik me ermee voelde.

De reden dat ik het volhield was Cathy’s vertrouwen in de zaak en haar geduld en respectvolle bejegening die zij voortdurend aan de dag legde. Zelf gruwelde ik van mijn stoppels maar Cathy ging liefdevol te werk en haar voor haar werd week in week uit verwijderd. En ja, het doet behoorlijk zeer, maar dat had ik er graag voor over. Na een half jaar konden we over naar eens per 14 dagen. Inmiddels zijn we anderhalf jaar en zo’n 70 behandeluren verder. En het einde komt in zicht.

De eerste 2 weken na een behandeling blijft mijn gezicht glad, en daarna komen er mondjesmaat weer dunnere haartjes door. De dikke stoppels zijn, op af en toe een enkeling na, verdwenen. Pfff wat een opluchting. Elke 4 tot 6 weken is er dan weer genoeg haar om te behandelen. En zo werken we rustig naar het einde van een tijdperk waarin ik de vrouw met de baard was. En eerlijk is eerlijk, het is een hele pittige, pijnlijke en langdurige behandeling. En iemand die zoveel uren aan je gezicht bezig is, daar moet je wel een goeie click mee hebben.

We zijn er bijna doorheen en wat ben ik blij dat ik heb doorgezet. En natuurlijk met het resultaat. Een gewoon zacht huidje zoals het bedoeld is. Dank je wel Cathy voor je onuitputtelijke geduld, vakkennis, aanmoediging van mij en vertrouwen in een goeie afloop. We did it!!!